OPROEP aan alle zorgverleners die (ook) in de kraamtijd begeleiden.

zaterdag 7 december 2013

Ik wil graag een algemene (emotionele) oproep doen aan alle zorgverleners die (ook) in de KRAAMTIJD aanwezig zijn: kraamverzorgsters, lactatiekundigen, doula's, consultatiebureau verpleegkundigen, verloskundigen, kinderartsen, etc: 

De kraamtijd is een kwetsbare tijd, zeker als een vrouw haar eerste kindje krijgt. Hoe sterk en onafhankelijk ze ook was tijdens de zwangerschap, hoe goed ze zich ook had voorbereid op haar bevalling, hoe veel vraagtekens ze ook altijd stelde bij alle regels en protocollen.... 

 

Tijdens de kraamtijd, met een klein en afhankelijk wezen in haar armen...zo klein, zo zichtbaar afhankelijk...het triggert een hoop onzekerheid. 

Zeker bij een eerste kindje.

Voor deze vrouwen en alle andere vrouwen, wil ik jullie vragen; schuif je protocollen en je meningen aan de kant, luister naar je hart. WEET en voel diep van binnen dat jij de waarheid ook niet in pacht hebt voor een ander en breng het ook zo! Laat zien in hoe je je dingen verwoord dat er ruimte is voor andere oplossingen, ideeën, meningen. Geef ruimte aan doe vrouw om weer terug te komen in zichzelf, weer te gaan vertrouwen op haar gevoel. Ondersteun DAT proces ipv het over te nemen. ("je mag dit niet", "dat is gevaarlijk")

Ik ben zelf ook zorgverlener en ben zeker schuldig geweest aan dit soort gedrag (en ben het misschien soms nog in een onbewuste bui). Soms is het ook erg subtiel: zelfs (of misschien juist) als je natuurlijk werkt. Want dat is niet hetzelfde als vrouwen helpen terug in hun kracht te komen en zelf een beslissing te helpen nemen.

Een kruidenthee, een natuurlijke remedie, een natuurlijk advies (slapen met de baby bijvoorbeeld t.o.v. bedje apart), het zijn allemaal interventies van buitenaf, die soms dwingend kunnen overkomen. Ze kunnen mensen met een schuldgevoel achterlaten, omdat ze misschien emotioneel niet in staat zijn op dat moment om het op die manier te doen (bijvoorbeeld samen slapen en de baby altijd oppakken als ie huilt). 

De volgende opmerkingen komen regelmatig bij me voorbij:

"ik wil graag een frisse neus halen, lekker baby in de draagdoek, maar ik MAG van de kraamverzorgster niet naar buiten voordat de baby op geboortegewicht is"

"De baby MAG niet sabbelen aan de borst, want dan krijg ik tepelkloven (lactatiekundige)"

"Ik mag mijn harde, pijnlijke plekken niet masseren (in de borst) want dan ga ik meer melk aanmaken en krijg ik overproductie (!?)"

Laatst liep ik ergens binnen en was de baby alleen in een kamertje aan het huilen, want de kraamverzorgster had gezegd dat als ze alles gecheckt hadden wat er mis kon zijn en ze niks konden vinden, dat ze hem dan moesten laten huilen.

En nog VELE, VELE meer van dit soort opmerkingen.

Waarom het zo stellen vraag ik jullie! Jullie invloed is zo groot en daar maken jullie misbruik van door de dingen zo zwart-wit te stellen. Te doen alsof jullie het weten.

Vandaar mijn vraag. Help vrouwen terug in hun kracht te komen i.p.v. je eigen kracht te voeden. Wordt je bewust van wat je doet. Dat is eigenlijk je enige werkelijke verantwoordelijkheid als zorgverlener. Bewustwording van jezelf.

Het wetenschappelijk onderzoek en de protocollen veranderen toch iedere 2-5 jaar, dus hang je daar niet aan op.

Het is belangrijk dat wij vrouwen onze kracht en ons innerlijk weten weer terug vinden en ons niet blijven ophangen aan de overblijfselen van een afbrokkelend patriarchaat. EN dat we hier andere vrouwen ook bij ondersteunen.

Einde betoog. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0